Auto Da Fé: background

Encyclopedia Britannica Article
(Portuguese “act of faith”)

Plural autos-da-fé, Spanish auto de fé a public ceremony during which the sentences upon those brought before they were read and after which the sentences were executed by the secular authorities. The First auto-da-fé took place at Sevilla (Seville) in 1481; the last, in Mexico in 1850. The ceremonies, which became increasingly elaborate and spectacular, were normally staged in the city plaza.

—————

As we do:

1. Abraham Athias; Shabbat Chol haMo’ed Pesach (“Shabbat Medianos de Pesach”), or on the 7th day of Pesach if there is no Shabbat Chol haMo’ed.
2. Abraham Athias: Shabbat Divré (1st Shabbat in the three weeks between 17 Tammuz & 9 Av). See picture, page in “white hashcavot book”
3. Rachel Dias Fernades; Shabbat Tesuva (Shabbat before Jom Kipur)

The three names for these hashcavot are added in handwriting to my copy of seder hazanut on pages 179,182 & 188. Further, all three auto dafe’s are noted as such in hashcavot books.

Unsolved questions:

1. Why only these two persons?
2. Why at these days? According to the Hascabot books (both white & brown):
   Athias died on 17 tamuz, so haschcava should be Shabbat thereafter.
   Fernandes died on 5 tishri, so haschcava should be Shabbat thereafter.
3. Why Atias again on Medianos Pesach?

Daniel Levi De Barrios (1635-1701) wrote the allegorical comedy:

Contra la Verdad no hay fuerza, panegírico a los tres bienaventurados mártires Abraham Athias, Jahacob Rodríguez Cáceres y Raquel Núñez Fernández, que fueron quemados vivos en Córdoba para santificar la unidad divina en 16 de Tamuz año 5425.

There is no force against truth: panegyric to the three glorious martyrs Abraham Athias, Jahacob Rodríguez and Raquel Núñez Fernández who were burnt alive in order to sanctify divine unity on 16 Tamuz, 5425.

This relates only one of the three names (Abraham Athias), with one day offset of the second time we mention him: 16 vs 17 Tammuz, (see Encyclopedia Sephardica Neerlandica page 32 on this discrepancy). Mind that de Barrios refers to Raquel Núñez Fernández, whilst the third hashcava is for Rachel Dias Fernades.

Possible answer to the first & third question:

The three hashcavot refer to three different burnings. From each burning only one person is named. See e.g. the second haschava. As can be seen form de Barrios, three persons where burnt but only Abraham Athias is mentioned in the haschava. 

All three names and dates are mentioned in four independent sources: in the brown hashcavot books, in the white hashcavot books and in two different annotated Seder Hazzanut prints on pages 179, 182 and 188 respectively. It is very unlikely to assume that four independent persons made the same very obvious mistake. Therefore I assume there have been two different Abraham Athias, burnt at different dates. Unfortunately I couldn’t find proof for this.

—————

Uin de notulen van de Kerkenraad 2 februari 1910
(archief 334.A voorlopige nummer 12 p. 249-250)

‘Voorstel van den Heer E. Colaço Osorio om het gebruikelijke gebed Ascabah voor hen die als slachtoffers van de Spaansche Inquisitie op den brandstapel het leven hebben gelaten, voortaan met meer plechtigheid binnen de synagoge te doen uitspreeken.
In de toelichting zegt de Heer Colaço Osorio dat het zijne bedoeling is dit gebed door den dienstdoenden voorlezer voor de lezing van de Sepher torah te doen uitspreken even als dit voor sommige personen wien men eene eervolle onderscheiding wenscht toe te kennen, reeds geschiedt.
Door den voorzitter is dit voorstel gesteld in handen van het Dagelijksch Bestuur tot advies en voordracht.
Dit college rapporteert dat over dit voorstel de meeningen verdeeld waren. Een meerderheid heeft dit voorstel zeer toegejuicht, een minderheid was van oordeel dat er geen aanleiding bestond om verandering te brengen in de wijze waarop dit gebed sedert onheugelijke tijden wordt uitgesproken. Daarenboven werd door de minderheid er op gewezen dat niet alleen de in het meer gemelde gebed genoemde personen werden verbrand, doch dat ook zeer vele andere geloofsgenooten het zelfde lot hebben ondergaan. Zij acht het onbillijk tegenover deze laatsten, indien men uitsluitend de eersten vermeldt. Dit laatste motief is door de meerderheid erkend zoodat het Dagelijksch Bestuur voorstelt het voorstel van den Heer Colaço aan te nemen, doch daaraan toe te voegen het besluit dat dit gebed in het vervolg ook zal bestemd zijn voor al de geloofsgenooten die door de Inquisitie het leven hebben verloren.
De Heer Colaço kan zich met het advies wel vereenigen. Hij heeft niet voorgesteld uit te breiden, doch uitsluitend het gebed meer op plechtiger wijze uit te spreken en wel uit eerbied voor de nagedachtenis van deze ongelukkigen. Bovendien vormt het een stuk oude geschiedenis der Gemeente, dat voor het nageslacht op meer treffende wijze dient te worden bewaard.
Na eenige discussiën wordt het voorstel zonder hoofdelijke stemming aangenomen.‘
(a translation is available at the end of this page)

Zie de de vermelding van de hashcava en verwijzing naar deze vergadering op de foto in het gele hashcabot boek  (in rood) en de vermelding van de hashcava in het bruine boek.

Dit verklaart waarom hier niets over is te vinden in seder chazzanut: die zijn van voor 1910 (Brandon).

Dit verklaart ook waarom de extra tekst niet in de oude boeken staat, maar pas voor het eerst in de uitgave van 1928.